Protokół powypadkowy – terminy, treść i jak go wypełnić

Protokół powypadkowy to dokument, w którym zespół powypadkowy ustala okoliczności i przyczyny wypadku przy pracy oraz rozstrzyga, czy zdarzenie było wypadkiem przy pracy. Zespół sporządza go nie później niż w terminie 14 dni od dnia uzyskania zawiadomienia o wypadku, a pracodawca zatwierdza w ciągu 5 dni od sporządzenia. Wzór formularza określa rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 24 maja 2019 r.

Protokół nie jest formalnością. To on przesądza, czy poszkodowany otrzyma świadczenia z ubezpieczenia wypadkowego, i to jego treść bada sąd, jeżeli pracownik kwestionuje ustalenia pracodawcy. Poniżej znajdziesz komplet terminów, opis wszystkich elementów dokumentu, wskazówki do wypełnienia poszczególnych punktów oraz zasady postępowania w sytuacjach spornych.

Co to jest protokół powypadkowy

Protokół ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy to sformalizowany dokument sporządzany po każdym zdarzeniu zgłoszonym jako wypadek przy pracy, któremu uległ pracownik. Zawiera opis przebiegu zdarzenia, ustalone przyczyny, kwalifikację prawną (czy zdarzenie jest wypadkiem przy pracy) oraz wnioski i środki profilaktyczne, jakie pracodawca ma wdrożyć.

Podstawą jest rozporządzenie Rady Ministrów z 1 lipca 2009 r. w sprawie ustalania okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy, a sam formularz — rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 24 maja 2019 r., obowiązujące od 25 czerwca 2019 r. Nowy wzór zawiera mniej danych osobowych niż poprzedni: usunięto z niego m.in. REGON pracodawcy, NIP i miejsce urodzenia poszkodowanego oraz imię ojca, a pieczęć pracodawcy przestała być wymagana.

Protokół dotyczy wyłącznie osób zatrudnionych na podstawie stosunku pracy. Dla zleceniobiorców, osób prowadzących jednoosobową działalność i innych ubezpieczonych niebędących pracownikami sporządza się kartę wypadku — to inny dokument i inna procedura.

Kto sporządza protokół powypadkowy

Protokół sporządza zespół powypadkowy powołany przez pracodawcę. W typowym układzie tworzą go dwie osoby: pracownik służby BHP oraz społeczny inspektor pracy. Jeżeli w zakładzie nie ma służby BHP, jej rolę pełni pracodawca lub specjalista spoza zakładu, a w miejsce społecznego inspektora pracy wchodzi przedstawiciel pracowników posiadający aktualne zaświadczenie o ukończeniu szkolenia BHP.

Pracodawca nie sporządza protokołu samodzielnie „od biurka” — dokument podpisują członkowie zespołu, a pracodawca go zatwierdza. To rozdzielenie ról ma znaczenie: zespół ustala fakty, pracodawca bierze za nie odpowiedzialność. Skład zespołu, sposób jego powołania i pełny zakres obowiązków opisuje osobny artykuł: Zespół powypadkowy.

Protokół powypadkowy — terminy

Terminy w postępowaniu powypadkowym są liczone w dniach kalendarzowych i biegną od zdarzeń, które łatwo pomylić: 14 dni liczy się nie od dnia wypadku, lecz od dnia uzyskania zawiadomienia o nim, a 5 dni pracodawcy — od sporządzenia protokołu, nie od jego otrzymania.

Czynność	Termin	Podstawa
Zawiadomienie przełożonego o wypadku przez pracownika	niezwłocznie	art. 211 pkt 6 Kodeksu pracy
Zgłoszenie wypadku śmiertelnego, ciężkiego lub zbiorowego okręgowemu inspektorowi pracy i prokuratorowi	niezwłocznie	art. 234 § 2 Kodeksu pracy
Sporządzenie protokołu przez zespół powypadkowy	nie później niż 14 dni od dnia uzyskania zawiadomienia o wypadku	§ 9 rozporządzenia RM z 1.07.2009
Zapoznanie poszkodowanego z treścią protokołu	przed zatwierdzeniem	§ 11 rozporządzenia RM z 1.07.2009
Zatwierdzenie protokołu przez pracodawcę	nie później niż 5 dni od dnia sporządzenia	§ 13 rozporządzenia RM z 1.07.2009
Doręczenie zatwierdzonego protokołu poszkodowanemu lub rodzinie	niezwłocznie	§ 14 rozporządzenia RM z 1.07.2009
Przekazanie protokołu inspektorowi pracy (wypadki śmiertelne, ciężkie, zbiorowe)	niezwłocznie	§ 14 rozporządzenia RM z 1.07.2009
Przechowywanie protokołu i pozostałej dokumentacji powypadkowej	10 lat	art. 234 § 31 Kodeksu pracy

Ile dni na sporządzenie protokołu powypadkowego

Zespół powypadkowy ma 14 dni. Termin biegnie od dnia, w którym pracodawca uzyskał zawiadomienie o wypadku — a nie od dnia zdarzenia. Ta różnica bywa istotna, gdy pracownik zgłasza wypadek z opóźnieniem, na przykład po powrocie ze zwolnienia lekarskiego. Są to dni kalendarzowe, nie robocze.

Przekroczenie 14 dni nie unieważnia protokołu, ale wymaga wyjaśnienia. Jeżeli zespół nie zdąży — bo czeka na opinię biegłego, wynik badań lub zakończenie czynności prokuratury — przyczyny opóźnienia podaje się w treści protokołu. Brak takiego uzasadnienia przy przekroczonym terminie jest jednym z pierwszych uchybień, jakie wychwytuje inspektor pracy.

Kto zatwierdza protokół powypadkowy i w jakim terminie

Protokół zatwierdza pracodawca, nie później niż w terminie 5 dni od dnia jego sporządzenia. Zatwierdzenie jest czynnością odrębną od podpisania protokołu przez zespół — dopiero po nim dokument wywołuje skutki prawne i może zostać doręczony poszkodowanemu oraz przekazany do ZUS.

Pracodawca nie może dowolnie zmieniać treści ustaleń zespołu. Jeżeli uzna protokół za nieprawidłowy — na przykład za wewnętrznie sprzeczny albo oparty na niepełnym materiale — zwraca go zespołowi z poleceniem uzupełnienia lub ponownego zbadania sprawy. Zespół sporządza wtedy nowy protokół, a termin liczy się od zwrotu.

Co zawiera protokół powypadkowy

Formularz obejmuje kilkanaście ponumerowanych punktów. Merytorycznie sprowadzają się one do następujących bloków:

1. numer protokołu i rok, dane identyfikacyjne pracodawcy,
2. skład zespołu powypadkowego wraz z funkcjami członków,
3. dane poszkodowanego, stanowisko pracy i staż na tym stanowisku,
4. data i sposób zgłoszenia wypadku oraz osoba zgłaszająca,
5. ustalone okoliczności wypadku — opis przebiegu zdarzenia,
6. ustalone przyczyny wypadku, z podziałem na techniczne, organizacyjne i ludzkie,
7. stwierdzenie naruszenia przepisów przez pracodawcę lub poszkodowanego, ze wskazaniem konkretnych przepisów,
8. rozstrzygnięcie, czy zdarzenie jest wypadkiem przy pracy, wraz z uzasadnieniem przy odpowiedzi odmownej,
9. rodzaj i umiejscowienie urazu oraz kwalifikacja wypadku (śmiertelny, ciężki, zbiorowy),
10. wnioski i środki profilaktyczne wraz z terminami i osobami odpowiedzialnymi,
11. informacja o zapoznaniu poszkodowanego z protokołem i o zgłoszonych uwagach,
12. podpisy członków zespołu, data sporządzenia, zatwierdzenie pracodawcy, potwierdzenie odbioru,
13. wykaz załączników oraz pouczenie o prawach poszkodowanego.

Do protokołu dołącza się materiał dowodowy: wyjaśnienia poszkodowanego, zeznania świadków, opinie lekarzy i specjalistów, szkice lub fotografie miejsca zdarzenia, a także zdanie odrębne członka zespołu, jeżeli zostało złożone.

Jak wypełnić protokół powypadkowy — punkt po punkcie

Najwięcej problemów sprawiają nie dane formalne, lecz trzy pola merytoryczne: okoliczności, przyczyny i wnioski profilaktyczne. Poniższa tabela pokazuje, co w każdym z nich powinno się znaleźć i jakiego zapisu unikać.

Element protokołu	Co wpisać	Czego unikać
Okoliczności wypadku	Chronologiczny opis: co poszkodowany robił, jakim narzędziem, na jakim stanowisku, co się wydarzyło krok po kroku, kto był obecny	Ocen i przypuszczeń („prawdopodobnie się pośliznął”), skrótów typu „upadek na hali”
Przyczyny wypadku	Rozdzielenie na techniczne (brak osłony, uszkodzone narzędzie), organizacyjne (brak instruktażu, zła organizacja pracy) i ludzkie (pośpiech, nieużycie środków ochrony)	Jednej przyczyny „nieuwaga pracownika” — to najczęściej kwestionowany zapis w całym dokumencie
Naruszenie przepisów	Konkretna jednostka redakcyjna: artykuł, paragraf, punkt aktu prawnego lub instrukcji stanowiskowej	Ogólnika „naruszenie przepisów BHP” bez wskazania, których
Kwalifikacja zdarzenia	Jednoznaczne rozstrzygnięcie z odniesieniem do trzech przesłanek: nagłość, przyczyna zewnętrzna, związek z pracą	Formuł warunkowych i pozostawiania punktu niewypełnionym
Wnioski i środki profilaktyczne	Działania wykonalne i sprawdzalne, każde z terminem i osobą odpowiedzialną	Zapisów w rodzaju „przeszkolić pracowników” bez wskazania zakresu, terminu i adresata
Rodzaj i umiejscowienie urazu	Nazewnictwo zgodne z dokumentacją medyczną i klasyfikacją stosowaną w statystycznej karcie wypadku	Opisów potocznych („uraz ręki”) bez wskazania rodzaju i lokalizacji
Skład zespołu	Imiona, nazwiska i pełnione funkcje obu członków	Jednoosobowego składu w zakładzie, w którym możliwe jest powołanie dwóch osób

Zapis „wyłączną przyczyną wypadku było naruszenie przepisów przez poszkodowanego wskutek rażącego niedbalstwa” ma bezpośredni skutek finansowy — pozbawia prawa do świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego. Dlatego wymaga udokumentowania każdą dostępną drogą: zeznaniami, dokumentacją szkoleniową, instrukcją stanowiskową. Wpisany „na wyczucie”, nie utrzyma się przed sądem.

Wzór protokołu powypadkowego

Obowiązujący wzór stanowi załącznik do rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 24 maja 2019 r. w sprawie wzoru protokołu ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy. Formularz jest jednolity dla wszystkich pracodawców — nie wolno go modyfikować ani zastępować własnym drukiem.

Aktualną wersję do pobrania udostępnia Państwowa Inspekcja Pracy na stronie Jak zgłosić wypadek. Warto pobierać druk stamtąd, a nie z przypadkowych serwisów — w obiegu wciąż krążą formularze sprzed 2019 roku, zawierające pola z danymi osobowymi, których obecny wzór już nie przewiduje.

Ile egzemplarzy protokołu i kto go otrzymuje

Protokół sporządza się w liczbie egzemplarzy niezbędnej dla wszystkich odbiorców. W praktyce oznacza to zwykle trzy: dla poszkodowanego (lub członków rodziny w razie wypadku śmiertelnego), dla dokumentacji pracodawcy oraz jeden do przekazania dalej — do ZUS przy wniosku o świadczenia albo do inspektora pracy.

Zatwierdzony protokół doręcza się poszkodowanemu niezwłocznie. Przy wypadkach śmiertelnych, ciężkich i zbiorowych, a także przy wypadkach zbadanych na wniosek inspektora pracy, egzemplarz otrzymuje właściwy inspektor pracy. Odbiór protokołu potwierdza się w wyznaczonym do tego punkcie formularza.

Uwagi i zastrzeżenia poszkodowanego do protokołu

Zespół powypadkowy ma obowiązek zapoznać poszkodowanego z treścią protokołu przed jego zatwierdzeniem. Poszkodowany może wtedy zgłosić uwagi i zastrzeżenia do ustaleń zawartych w dokumencie, a także ma prawo wglądu do akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek, odpisów i wyciągów.

Zgłoszone zastrzeżenia dołącza się do protokołu — zespół nie może ich pominąć ani ograniczyć się do adnotacji, że pracownik „nie zgadza się z ustaleniami”. Jeżeli poszkodowany zmarł lub jego stan zdrowia uniemożliwia zapoznanie się z dokumentem, uprawnienia te przechodzą na członków rodziny. Zastrzeżenia nie wstrzymują zatwierdzenia protokołu, ale stanowią materiał dowodowy w ewentualnym postępowaniu sądowym.

Gdy zdarzenie nie zostanie uznane za wypadek przy pracy

Zespół może ustalić, że zdarzenie nie spełnia przesłanek wypadku przy pracy — na przykład brakuje przyczyny zewnętrznej albo związku z wykonywaną pracą. Takie rozstrzygnięcie wymaga jednak szczegółowego uzasadnienia w treści protokołu i wskazania dowodów, na których zespół się oparł. To wymóg wprost zapisany w rozporządzeniu, nie kwestia dobrej praktyki.

Najczęściej sporne bywa kryterium nagłości oraz istnienie przyczyny zewnętrznej — zwłaszcza przy zdarzeniach z udziałem schorzeń samoistnych, takich jak zawał czy udar w miejscu pracy. Kwalifikacja opiera się wtedy na opinii lekarskiej i szczegółowych ustaleniach co do warunków pracy bezpośrednio przed zdarzeniem. Szerzej o tej przesłance: Nagłość wypadku przy pracy.

Odwołanie od protokołu powypadkowego

Od protokołu powypadkowego nie służy odwołanie w trybie administracyjnym. Poszkodowany, który nie zgadza się z ustaleniami, może wystąpić do sądu rejonowego — sądu pracy z powództwem o ustalenie, że zdarzenie było wypadkiem przy pracy, oraz o sprostowanie treści protokołu. Podstawą jest art. 189 Kodeksu postępowania cywilnego.

Przepisy nie przewidują terminu zawitego na wniesienie takiego powództwa — roszczenie o ustalenie nie przedawnia się w rozumieniu art. 291 § 1 Kodeksu pracy. W praktyce ze zwłoką wiąże się jednak ryzyko: sąd bada interes prawny powoda, a roszczenia majątkowe wynikające z wypadku przedawniają się na zasadach ogólnych. Zwlekanie z pozwem osłabia więc pozycję poszkodowanego, choć samo prawo do ustalenia pozostaje.

Zwrot protokołu przez inspektora pracy

Inspektor pracy, który otrzyma protokół, może zwrócić go pracodawcy z uzasadnionym wnioskiem o ponowne ustalenie okoliczności i przyczyn wypadku. Dzieje się tak, gdy protokół zawiera ustalenia naruszające uprawnienia pracownika albo nieprawidłowe wnioski profilaktyczne. Zespół powypadkowy sporządza wtedy nowy protokół — poprzedni nie jest poprawiany, lecz zastępowany.

Protokół powypadkowy a ZUS

Zatwierdzony protokół jest podstawowym dokumentem przy ubieganiu się o świadczenia z ubezpieczenia wypadkowego: zasiłek chorobowy w pełnej wysokości, świadczenie rehabilitacyjne, jednorazowe odszkodowanie czy rentę z tytułu niezdolności do pracy. Przekazuje się go do ZUS wraz z wnioskiem o konkretne świadczenie, a nie automatycznie po każdym wypadku.

W przypadku jednorazowego odszkodowania komplet dokumentów kompletuje pracodawca i przekazuje do oddziału ZUS właściwego dla miejsca zamieszkania poszkodowanego, po zakończeniu leczenia i rehabilitacji. Protokół z ustaleniem, że zdarzenie nie było wypadkiem przy pracy, albo z zapisem o wyłącznej winie poszkodowanego, stanowi podstawę odmowy świadczeń — stąd waga precyzji przy wypełnianiu tych punktów.

Karta wypadku a protokół powypadkowy

Oba dokumenty służą temu samemu celowi — udokumentowaniu zdarzenia i otwarciu drogi do świadczeń — ale dotyczą różnych grup. Protokół powypadkowy sporządza się dla pracowników, czyli osób zatrudnionych na podstawie stosunku pracy. Kartę wypadku sporządza się dla pozostałych ubezpieczonych: zleceniobiorców, osób prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą, osób wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej, stypendystów i innych grup wskazanych w ustawie wypadkowej.

	Protokół powypadkowy	Karta wypadku
Kogo dotyczy	pracowników (stosunek pracy)	zleceniobiorców, samozatrudnionych, pozostałych ubezpieczonych
Kto sporządza	zespół powypadkowy powołany przez pracodawcę	podmiot, na rzecz którego wykonywana była praca (w części przypadków ZUS)
Termin	14 dni od uzyskania zawiadomienia	14 dni od uzyskania zawiadomienia
Podstawa wzoru	rozporządzenie MRPiPS z 24.05.2019	rozporządzenie MRiPS z 23.01.2022

Pomyłka w wyborze dokumentu jest częstsza, niż mogłoby się wydawać — zwłaszcza w firmach łączących etaty ze zleceniami. Sporządzenie protokołu dla zleceniobiorcy nie jest drobnym uchybieniem formalnym: ZUS może zakwestionować dokumentację i wstrzymać wypłatę świadczeń do czasu jej uzupełnienia właściwym drukiem.

Przechowywanie protokołu i rejestr wypadków

Pracodawca przechowuje protokół powypadkowy wraz z pozostałą dokumentacją powypadkową przez 10 lat (art. 234 § 3¹ Kodeksu pracy). Dotyczy to całości akt sprawy: wyjaśnień poszkodowanego, zeznań świadków, opinii, szkiców i fotografii — nie tylko samego formularza.

Niezależnie od tego pracodawca prowadzi rejestr wypadków przy pracy (art. 234 § 3 Kodeksu pracy) i na podstawie zatwierdzonego protokołu sporządza statystyczną kartę wypadku przekazywaną do Głównego Urzędu Statystycznego. Te trzy dokumenty muszą być ze sobą spójne — rozbieżność między protokołem a kartą statystyczną to typowe ustalenie z kontroli.

Najczęstsze błędy w protokole powypadkowym

• Sprowadzenie przyczyn do „nieuwagi pracownika” bez wskazania przyczyn technicznych i organizacyjnych.
• Wnioski profilaktyczne bez terminu realizacji i osoby odpowiedzialnej — przez co nie da się ich wyegzekwować ani skontrolować.
• Przekroczenie 14 dni bez podania przyczyn opóźnienia w treści protokołu.
• Pominięcie etapu zapoznania poszkodowanego z dokumentem przed zatwierdzeniem.
• Brak uzasadnienia i wskazania dowodów przy nieuznaniu zdarzenia za wypadek przy pracy.
• Korzystanie z formularza sprzed czerwca 2019 r., zawierającego nieaktualne pola danych osobowych.
• Sporządzenie protokołu zamiast karty wypadku dla osoby niebędącej pracownikiem.
• Niedołączenie zeznań świadków i dokumentacji fotograficznej, przez co ustalenia opierają się wyłącznie na relacji poszkodowanego.

Podsumowanie

Protokół powypadkowy rozstrzyga o dwóch rzeczach naraz: o prawie poszkodowanego do świadczeń i o tym, jak pracodawca wypadł w dokumentacji, którą przy kontroli przejrzy inspektor pracy. Kluczowe są trzy terminy — 14 dni na sporządzenie, 5 dni na zatwierdzenie, 10 lat na przechowywanie — oraz rzetelność w trzech polach: okolicznościach, przyczynach i wnioskach profilaktycznych.

Reszta wynika z procedury. Właściwie powołany zespół powypadkowy, komplet materiału dowodowego i poprawna kwalifikacja zdarzenia sprawiają, że protokół broni się sam — także wtedy, gdy sprawa trafi do sądu. Więcej o samym zdarzeniu i przesłankach jego uznania: wypadek przy pracy.

Najczęstsze pytania o protokół powypadkowy

W jakim terminie należy sporządzić protokół powypadkowy?

Zespół powypadkowy sporządza protokół nie później niż w terminie 14 dni od dnia uzyskania zawiadomienia o wypadku. Są to dni kalendarzowe, a termin biegnie od zgłoszenia, nie od dnia zdarzenia. Przekroczenie 14 dni jest dopuszczalne w uzasadnionych przypadkach, ale przyczyny opóźnienia trzeba podać w treści protokołu.

Kto zatwierdza protokół powypadkowy?

Protokół zatwierdza pracodawca, nie później niż w terminie 5 dni od dnia jego sporządzenia przez zespół powypadkowy. Jeżeli uzna ustalenia za nieprawidłowe lub niepełne, zwraca protokół zespołowi w celu ponownego zbadania sprawy i sporządzenia nowego dokumentu.

Kto sporządza protokół powypadkowy?

Zespół powypadkowy powołany przez pracodawcę, zwykle dwuosobowy: pracownik służby BHP oraz społeczny inspektor pracy. Gdy w zakładzie nie ma służby BHP, jej rolę pełni pracodawca albo specjalista spoza zakładu, a zamiast społecznego inspektora pracy — przedstawiciel pracowników z aktualnym szkoleniem BHP.

Kiedy wysłać protokół powypadkowy do ZUS?

Protokół przekazuje się do ZUS wraz z wnioskiem o konkretne świadczenie z ubezpieczenia wypadkowego, nie automatycznie po każdym wypadku. W przypadku jednorazowego odszkodowania komplet dokumentów kompletuje pracodawca i przekazuje do oddziału ZUS właściwego dla miejsca zamieszkania poszkodowanego, po zakończeniu leczenia i rehabilitacji.

Czy poszkodowany musi podpisać protokół powypadkowy?

Nie. Poszkodowany nie podpisuje protokołu jako jego autor — podpisują go członkowie zespołu powypadkowego, a zatwierdza pracodawca. Poszkodowany potwierdza zapoznanie się z dokumentem i odbiór egzemplarza. Odmowa podpisu nie blokuje procedury; zespół odnotowuje ją w protokole wraz ze zgłoszonymi zastrzeżeniami.

Jak długo przechowuje się protokół powypadkowy?

Pracodawca przechowuje protokół wraz z pozostałą dokumentacją powypadkową przez 10 lat, zgodnie z art. 234 § 3¹ Kodeksu pracy. Obowiązek obejmuje całość akt sprawy, w tym wyjaśnienia poszkodowanego, zeznania świadków, opinie oraz szkice i fotografie miejsca zdarzenia.

Ile egzemplarzy protokołu powypadkowego się sporządza?

Tyle, ile wymaga liczba odbiorców — w praktyce zwykle trzy: dla poszkodowanego lub rodziny, dla dokumentacji pracodawcy oraz jeden do przekazania do ZUS albo inspektorowi pracy. Przy wypadkach śmiertelnych, ciężkich i zbiorowych egzemplarz obowiązkowo otrzymuje właściwy inspektor pracy.

Jak napisać zastrzeżenia do protokołu powypadkowego?

Zastrzeżenia składa się na piśmie po zapoznaniu się z protokołem, a przed jego zatwierdzeniem. Warto odnieść się do konkretnych punktów dokumentu, wskazać, które ustalenia są kwestionowane i dlaczego, oraz powołać dowody: zeznania świadków, dokumentację medyczną, zapis monitoringu. Poszkodowany ma prawo wglądu do akt sprawy i sporządzania z nich odpisów.

Karta wypadku czy protokół powypadkowy?

Decyduje podstawa zatrudnienia. Dla pracownika zatrudnionego na umowę o pracę sporządza się protokół powypadkowy. Dla zleceniobiorcy, osoby prowadzącej jednoosobową działalność i pozostałych ubezpieczonych niebędących pracownikami — kartę wypadku, według wzoru z rozporządzenia Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z 23 stycznia 2022 r.

Czy od protokołu powypadkowego można się odwołać?

Nie w trybie administracyjnym. Poszkodowany może wystąpić do sądu rejonowego — sądu pracy z powództwem o ustalenie, że zdarzenie było wypadkiem przy pracy, i o sprostowanie protokołu (art. 189 Kodeksu postępowania cywilnego). Przepisy nie przewidują terminu zawitego, ale zwłoka osłabia pozycję procesową ze względu na przedawnienie roszczeń majątkowych.

---

O autorze

Małgorzata Cierpka-Prokopowicz — dyrektor Ośrodka Szkolenia BHP w Warszawie (ul. Ciołka 10 lok. 402). Pedagog, absolwentka studiów podyplomowych w zakresie bezpieczeństwa i ochrony człowieka w środowisku pracy w Centralnym Instytucie Ochrony Pracy — Państwowym Instytucie Badawczym, ukończyła kurs Inspektorów Ochrony Przeciwpożarowej. Od lat współpracuje z CIOP-PIB i osobiście prowadzi szkolenia wstępne BHP.

Ośrodek Szkolenia BHP prowadzi działalność w Warszawie od 1996 roku. Posiada Certyfikat uznania kompetencji jednostki edukacyjnej nr JE-24/2006/2013 wydany przez Centralny Instytut Ochrony Pracy — Państwowy Instytut Badawczy, a w 2003 r. otrzymał tytuł Partnera Ośrodka Szkolenia Państwowej Inspekcji Pracy.

Źródła

• Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy, art. 211, 234.
• Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2009 r. w sprawie ustalania okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy (Dz.U. nr 105, poz. 870).
• Rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 24 maja 2019 r. w sprawie wzoru protokołu ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy (Dz.U. 2019 poz. 1071).
• Rozporządzenie Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 23 stycznia 2022 r. w sprawie trybu uznawania zdarzenia powstałego w okresie ubezpieczenia wypadkowego za wypadek przy pracy, kwalifikacji prawnej zdarzenia, wzoru karty wypadku i terminu jej sporządzenia (Dz.U. 2022 poz. 223).
• Ustawa z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.
• Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego, art. 189.
• Państwowa Inspekcja Pracy, „Jak zgłosić wypadek”, pip.gov.pl.

Data publikacji: 25 sierpnia 2026 r. Stan prawny na dzień publikacji.